Chris Skinner yeni makalesinde bankacılık için özel bir tespit yapıyor; “Nisan ayında bankacılığın ilişkilerle ilgisi olmadığını, sırlarla ilgili olduğunu yazdım. Bundan daha fazlası güven meselesi. Sırlarımla sana güvenebilir miyim?”

Çağrı merkezi Mart ayında kapandığı için İngiltere’deki bankam üzerine bir süredir söyleniyorum. Arkadaşlarım da sürekli soruyor;

Neden bankanı değiştirmiyorsun, Chris? Yenilikçi dijital bir bankaya git, Chris! Neden pek çok alternatif varken sızlanıyorsun Chris?

Gerçek şu ki pek çok alternatif aslında yok. Kendi adıma, bankamı değiştirmek kolay değil. Hepsinden önemlisi bir bankada hesap açma süreci gerçekten sorunlu. (Yazar burada İngiltere’deki uygulamayı kastediyor.)

Son zamanlarda bu süreci üç defa yaşadım ve en az üç noterden onaylı kimlik ihtiyacı ortaya çıktı. Noter mi? O da nesi?

Basit bir hizmet için neden bazen haftalarca ya da aylarca süren bu süreçten geçmek gereksin?

Bankacılığı diğer şeylerden farklı kılan iki unsur vardır: (a) ürünü elde etmek çekilen acı ve (b) ürüne sahip olduğunuzda, bunun bir emtia olması.

Bir düşünün; başka hangi endüstri veya sektörde böyle bir yapı var? Uçuş rezervasyonu yapın, kitap sipariş edin, film indirin veya bir süpermarket siparişi verin, hepsi aynı. Acı yok, basit ve kolay.

Bankacılık tamamen farklı. Ürünü almak acı verici.

Birisi bana neden bankamdan ayrılmadığımı sordu ve yanıtım şuydu:

Sadece yeni bir hesap açmak değil, hesap açıldıktan sonra güven sürecide sorunlu. Yeni finansal sağlayıcımın bana güvenmesi ne kadar sürer? Kredi limiti almak ne kadar sürer? Bu kredi limiti ne kadar büyük olur?

Finans sektörüyle uzun yıllardır çalışıyorum, pek çok kişi ile muhatap oluyorum ve hepimiz parayla uğraşmanın zor olduğunu biliyoruz. Tanımadığınız ve güvenmediğiniz kişilerle para vermek, hesap açmak, kredi almak, krediyi etkinleştirmek zordur.

Buradaki sorun: Güven!

Bir banka (veya finansal hizmet dsağlayıcı) olarak, öncelikle bir hesap açan kişinin iddia edilen kişi olduğunu bilmeniz gerekir: KYC ve AML gibi süreçler kaçınılmazdır. Bu yüzden kimlik ve noterden tasdikli belgelere ihtiyaç duyuyorlar.

Söylediğin kişi olduğunu kanıtladığında, sana nasıl güvenebilirim? Kredi mi istiyorsunuz? Geri ödeyeceğine nasıl inanabilirim?

Bu, insanların bankaları değiştirmemesinin gerçek nedenidir. Bir bankanın on yıldır iyi bir müşterisiyseniz ve bir kredi isterseniz, genellikle verecektir. Yeni bir bankada hesap açtıysanız ve kredi isterseniz, olası yanıt “kredi geçmişiniz yeterli değil” olacaktır?

Geçmiş yok, kredi yok, kredi yok, hiçbir şey yok.

Bu yüzden insanlar bankalarıyla ortaklarından daha uzun süre birlikte kalırlar. Bunun ilişkilerle ilgisi yok. Her şey güven ile ilgilidir.

…ve bankamın erişilmez olması, yenilikçi bir bankada yeni bir hesap açtığım anlamına geliyor. Bunun yapmam mobil uygulama üstünde sadece on dakika sürdü ve zekice çalışıyor. Neden mi geçtim? Çünkü artık eski bankama güvenmiyorum.

Güle güle eski banka.

Chris Skinner’ın web sitesinde yayımladığı makalesinden kısaltılmıştır.

KaynakChris Skinner